Geocaching: Bones

“Zin om morgen bij uw ouders naar de zee te gaan?” vroeg vriendlief eergisteren. Een vraag die ik niet van hem verwachtte.. “En onderweg eventueel cachen?” Een tweede vraag die ik niet verwachtte. Gezien ik zoveel mogelijk van het leven wil genieten was het antwoord twee keer positief. Wel 1 voorwaarde: de cachetoer mocht niet te lang zijn, en niet te moeilijk. Ik had namelijk geen zin om doodop toe te komen aan te zee. Ik wilde graag dat mijn energie verdeeld was.




En zo werd algauw gekozen voor een rondje Bones. Ik vermoed dat de naam komt van het gelijknamige tv-programma waar we nog nooit naar gekeken hebben.

De auto hebben we in de buurt van de tweede cache geparkeerd. Toen we de eerste cache gelogd hadden, besloten we om de toer omgekeerd te doen. Dus van 14 naar 2. De bonus zouden we dan wel jammer genoeg laten voor wat het was.

Tot ik op een bepaald moment het gevoel kreeg dat de bonus ‘daar ergens moest zijn’. De tip, en de afstanden, en een beetje ‘inzicht’ hadden me dat gevoel gegegen. Vriendlief heeft niet moeten zoeken, maar zei vrij snel: “ik hem hem”.

Er was variatie in de verstoptechnieken, alles werd vrij vlot gevonden, het was een mooie wandeling. Kortom, een echte aanrader! Van mij verdient deze reeks dan ook een favorietje. Die ga ik bij de Bonus toekennen.

Watchie!

Advertenties

Geocaching #7: all in one reeks

Vrijdag besloten biczb en ik om zaterdag samen te gaan cachen. Aangezien biczb de euromuntenreeks al gedaan had, en hij graag toch nog richting Moerbeke wou, hebben we besloten de all-in-one-reeks te doen.



Eerst stond er de stash van ‘Het land achter den Tuymelaer’ op het programma voor mij. Ik had deze multi al eens eerder gefietst, maar omdat ik een deel van het coördinaat niet kunnen vinden had, was het gokken voor de stash. Toch had ik toen die dag (achteraf bekeken) wel juist gegokt en gezocht, maar het ontbrak me op die moment aan de durf om te voelen en te wroeten. Vandaag deze probleemloos kunnen loggen.

Blij dat ik vandaag toch al een mijn kriebel kunnen zetten had, vertrokken we echt richting Moerbeke. We hebben deze caches allemaal vrij vlot gevonden. Ook de tags in de multi’s werden vlot gevonden. De extra daarentegen, daar had ik op een bepaald moment toch schrik dat ik in de beek zou belanden. De bonus werd ook vlot gevonden, als heb ik op de een of andere manier problemen met dit soort boxes. Dit ligt geheel aan mij, dus geen nood. Oefening zal wel kunst baren!Onderweg hebben we ook ‘den boerenbuiten’ even aangedaan.

Na onze magen wat gevuld te hebben, besloten we ‘De Oude Spoorwegbrug’ te zoeken. Alles afgezocht, zelfs een spiegeltje genomen, maar we vonden niets. Biczb wou al vertrekken toen ik hem antwoordde: “nee, zo ga ik vandaag de 100 gevonden caches niet halen.”, waarna ik nog eens omkeek, en mijn oog iets opvallend onopvallend zag. Ik heb gisteren of eergisteren de quote “vind je iets niet bij het geocachen, stop dan met zoeken” gelezen, en die was hier echt wel van toepassing!

Dan verder met ‘Moereloop’. We waren dankzij de tip eigenlijk helemaal verkeerd aan het zoeken, tot ik iets zag en opmerkte dat de tip daar wel eens op kan slaan, en dat we misschien daar ook even zouden moeten zoeken. En jawel hoor, daar vonden we wel degelijk een stash.

Richting ‘Hotel Turfmeersen’ heeft de kleinste telg van het cache-team een flinke eind zelf gewandeld. Ik ben zo fier op hem! Wel was ik daardoor het noorden duidelijk even kwijt, want we stonden aan de verkeerde boom te zoeken (wat een tip was het ook? :D), maar dat werd even later rechtgezet door mezelf met de woorden: “Ik zie hem”.

Dan besloten we ‘C.O.D. Werkkamp Klein-Sinaai’ te zoeken en loggen. Biczb had de oplossing aan de ontbijttafel nog opgezocht. Maar omdat ik het parkeercoördinaat compleet negeerde had ik ons op het verkeerde pad gestuurd, en aangezien iedereen echt wel al moe begon te worden, en we het niet meer konden opbrengen om de kinderwagen in een niet-toegankelijk pad te loodsen, hebben we besloten om deze zoektocht maar tijdelijk stop te zetten.

Biczb had nog heugelijk nieuws voor de schoonouders, en op weg daarheen zei hij: “er ligt nog een cache op de weg die we rijden, ik zal voor gps spelen, en u zeggen waar ergens het coördinaat zich bevindt”. Het ging over ‘Sint-Pauwels in the fields – 4: Ruziënde kapellen’. Eens aan het punt toegekomen, liet hij mij zoeken. Zonder gps die me kon helpen vond ik hem algauw. En wat was ik blij dat biczb mee was: ik was immers te klein om hem zelf te nemen en terug te leggen.




Geocaching #4: Het dolle dorp poging 2

Vorige week vertelde ik al over onze eerste poging om Het dolle dorp te doen. Jullie konden lezen dat het geen succes was, en dat ik van plan was om de legger te contacteren. Zo gezegd, zo gedaan. Woensdagavond had ik een mailtje verstuurd met de vraag of ze ons een handje op weg kon zetten. Dit deed ze door een nuttige tip te geven, maar ook te vermelden dat we waarschijnlijk te weinig ervaring hadden om deze zoektocht tot een goed einde te brengen. Na nog een paar dagen gespeculeerd te hebben over wat het dan toch zou zijn dat we zochten, konden we zondag eindelijk op pad.

We parkeerden de wagen op de parking die aangegeven werd door de legger, en besloten om niet naar het eerste WP te gaan, maar meteen naar het tweede. We hadden immers de juiste coördinaten van het tweede WP, dus herhaling van WP1 leek ons niet nodig.

We zagen vanop afstand al wat de legger bedoelde de tip. Ongeloofelijk dat we daar de week ervoor zo ‘over’ gekeken hebben. We waren heel tevreden en ja, nu zou het spannend gaan worden. Ik hield de hele tijd in mijn achterhoofd dat de legger zei dat het misschien toch net iets te hoog gegrepen was voor ons, dus was ik meer benieuwd naar hoe ver we zouden raken dan hoe de ‘stash’ er eigenlijk uit zou zien.

WP3 zagen we al vrij vlot. Het kon niet anders dan daar zijn.. Maar hé, daarvoor moet je over die beek. Nu, ik ben zelf niet echt handig, en redelijk klein, dus ik zou in de beek gesprongen zijn, dus ging mijn vriend er maar over. En ja hoor, daar waren de coördinaten. Wat vond ik dit leuk!

WP4 had iets weg van WP2. Iets, niet veel. Het enige jammere was dat het met cijferslotje was, en wij maar niet aan de juist cijfercombinatie geraakten. Hier was een tip ook echt handig geweest. Ik wou het bijna opgeven toen mijn vriend op het idee kwam om te proberen ‘loeren’ naar de coördinaten met een lichtje. En ja hoor! Het werkte.

De volgende WP’s werden vlug gevonden door ons. Er zaten best wel originele verpakkingen tussen. Verpakkingen waaraan mijn vriend zich soms liet vangen, maar samen vonden we ze wel. Ik zoomde in op de gps tot 5 meter, en dan stapte ik in de richting van waar hij aangaf, en daar zochten we samen naar soms rare voorwerpen op die plaats.

Na WP6 of 7 begon het te regenen.. Terwijl ik gehoopt had dat het toch droog zou blijven tot we terug waren aan de auto, maar nee, de regen dacht er anders over. We hadden de keuze: teruggaan (maar we zaten ongeveer halverwege) of verdergaan.. We besloten verder te gaan, maar als we merkten dat we nog verder van de auto wegliepen zouden we toch in de richting van de auto lopen. Gelukkig passeerden we alle WP’s min of meer in de richting van de auto.

De uiteindelijke stash hadden we ook snel gevonden. Die viel meteen op. Ook dit werkte met een cijferslot. In een vorige WP hadden we een telefoontje moeten doen, en daar kregen we een tip mee om het cijferslot los te krijgen. Jammer maar helaas, dat lukte niet. We hadden verschillende combinaties geprobeerd, maar niets. Tot opeens: de vriend weer! Hij had een code geprobeerd, en wonderwel ging het slotje open. Ik heb gauw gelogd, terwijl ik geprobeerd heb het logboekje droog te houden, en weg waren we. Helemaal tevreden en opgewonden dat we ondanks het moeilijkere niveau deze multicache toch tot een goed einde konden brengen.

Ja, het was jammer dat we kletsnat waren toen we aan de auto terugwaren, maar ondanks dat was het toch een mooie wandeling. ’s Avonds heb ik nog even mails verstuurd met de legger en een andere cacher, want inderdaad, aan dat cijferslotje aan de stash is een en ander mislopen. Ik heb de garantie gekregen van de legger dat dit probleempje zo snel mogelijk opgelost zou raken.

Voor mensen die niet weten wat te doen bij mooi winterweer: deze multicache is een echte aanrader! Zowel te voet als per fiets. En wij? Wij gaan op zoek naar een volgende cache!

Geocaching #3: Het dolle dorp

Gisteren, zondag, mochten de wandelschoenen weer buitenkomen. Na even overlegd te hebben met de vriend, besloten we voor “Het dolle dorp” te gaan! Dit is een multicache bij mij in de buurt, met 9 waypoints.
Vol goede moed gingen we op stap!
Geoaching

We hadden de wagen aan de kerk van Zele-Heikant geparkeerd en trokken erop uit. We waren beiden verrast toen we in de buurt van het eerste waypoint kwamen. Het padje dat er heen leidde was volgens mijn gps niet echt een padje, maar toch, ik wilde het erop wagen. En jawel hoor, in een ‘verpakking’ die ik eerder deze week al tegengekomen was, vonden wij de coördinaten voor de tweede waypoint.
Ik was heel gelukkig dat ik al zo snel de eerste waypoint gevonden had, en ook nog eens de coördinaten van de twee waypoint. Toen we bij de tweede waypoint aankwamen, was onze vreugde echter minder groot. We hebben een half uur gezocht naar mogelijke schuilplaatsen voor de coördinaten van de volgende waypoint, maar helaas. We besloten dan maar verder recreatief te wandelen tot ik eraan dacht dat mijn broer misschien in de buurt van internet was.
Toen ik hem belde, hielp hij me eerst door de logs even te lezen, en nadien door via Google Maps tips te geven. Maar toen dit alles zonder succes bleef, besloot hij om samen met zijn vrouw en hun kindje langs te komen, om even te helpen zoeken. Na alweer een grondige zoektocht bleek dit ook op niets uitdraaien. We hadden een klein vermoeden, maar dat was een dood spoor. Helaas.
Terug aan de auto gekomen bleek ik 3,5 km ‘gewandeld’ te hebben, en dit terwijl we graag een wandeltocht van 10 km succesvol hadden afgelegd. Maar net als vorige week geef ik niet op en hoop ik snel verder te raken in deze cache!

Geocaching #2: Oude Dreef

Eerder kon je al lezen over mijn eerste geocaching ervaring. Maandagavond is hier een vervolg op gekomen! Lees je mee?

Geocaching

Mijn broer heeft zich dit weekend dezelfde gps als mij aangeschaft, en hij was best wel nieuwsgierig naar het hele geocaching-gedoe. Toen ik zijn vrouw vertelde dat ik de cache maar niet vond, heeft zij voorgesteld om samen eens te gaan zoeken. Aangezien ik deze week altijd pas na donker thuis zou zijn, hadden we twee opties: ofwel gingen we in het donker zoeken, ofwel wachtten we tot het weekend.
Maandagmiddag kreeg ik al een berichtje: “gaan we vanavond de Oude Dreef doen?” Na een beetje twijfelen heb ik toch ingestemd.
Zo gezegd, zo gedaan. Rond kwart na zeven hadden we afgesproken, en als we deze snel vonden zouden we Mijn liefste Schoonmama ook gaan doen. Even terug naar de Oude Dreef: toen we aankwamen in de buurt die de gps aangaf als vindplaats voor de cache, wou ik mijn broer even tonen waar ik overal gezocht had afgelopen zondag. Onmiddellijk zag ik het. Daar lag een voorwerp dat ik de dag ervoor absoluut niet gezien had, en dat eigenlijk ook niet thuishoorde op de vindplaats. We openden de verpakking, en jawel hoor! Daar kwam de cache tevoorschijn. Veel zat er echter niet in, een logboekje en that’s it. Jammer, want we waren beiden nieuwsgierig wat er allemaal in zou zitten..
Geocaching
Aangezien we de eerste cache al zo snel gevonden hadden, en de tweede er op zich niet echt ver vandaan lag, zijn we ook nog naar Mijn liefste Schoonmama gaan zoeken. Hiervan wist mijn broer al via een spoiler wat de verpakking was, wat het zoeken in het donker aanzienlijk makkelijker maakte. In deze cache zaten echter wel spulletjes. We hebben ze op foto gezet, en nadien terug in de cache gestoken. Nu weten we allebei wat we volgende keer zoal kunnen meenemen (al is er niets ‘verkeerd’ denk ik).

Geocaching
Ik ben heel blij dat we uiteindelijk de cache Oude dreef gevonden hebben, en ook dat we nadien die tweede gevonden hebben. Ik vond het ongelooflijk wijs, en ik weet nu al dat het niet bij deze enige twee caches gaat blijven. Maar first things first natuurlijk. Om het met een wijze quote van een lector te zeggen.

Geocaching #1: de allereerste keer

Ik heb van mijn vriend een fiets- en wandelgps gekregen voor mijn verjaardag. Hierop staat ook een functie “Geocaching”. Deze functie heb ik gisteren ontdekt en daarover wil ik je graag meer vertellen!

Geoaching
Ik had zin om te wandelen maar ik wist niet goed waarheen. Momenteel zit ik niet in een wandelclub, en ik was ook niet in staat om me echt ver te verplaatsen omdat ik geen auto ter beschikking had. Ook wou ik graag het geocachen eens ontdekken. Ik heb me aangemeld op www.geocaching.com en heb daar een cache in mijn buurt gevonden. 
Even ter informatie: een geocache is een soort zoektocht naar een ‘schat’ die een gebruiker van een gps (of een ander toestel dat gps-signalen ontvangt en doorstuurt) ergens verstopt en waarvan de ‘legger’ de coördinaten op internet zet. 
Al vrij snel had ik een cache gevonden bij mij in de buurt. Amper 1 à 1,5 km bij me vandaan. Even klikken voor de link. Ik kon met volle moed op pad gaan! Mijn gps gaf me netjes met pijltjes aan wanneer ik ergens links of rechts moest, dus dat was helemaal toppie!
Eens aangekomen op de plaats van bestemming was het zoeken geblazen. Meestal staat er op de website een tip (in code), maar ik was natuurlijk, zo snugger als ik ben, vergeten om die tip mee te nemen.
Op zich wist ik dan ook niet wat ik precies moest zoeken.

Geoaching
In een beekje naast het pad zag ik al gauw een boodschappentas (zie foto) liggen, maar ik vroeg me af of het wel dat was waar ik naar op zoek was. Voor dezelfde moeite kon het gewoon afval van een sluikstorter zijn. Lichtelijk teleurgesteld ging ik naar huis. Vooral mezelf voor de kop stotend dat ik die tip niet gelezen had.
Eens thuis, las ik de tip. “Vergeet niet te draaien.” Kan het nog raadselachtiger? Toch was mijn nieuwsgierigheid meteen gewekt. Ook zag ik op diezelfde website dat de ‘schat’ de dag ervoor nog gevonden was, dus het zou moeten lukken dat ze weg was! Na even wikken en weken deed ik opnieuw mijn wandelschoenen aan, en ging ik opnieuw op zoek.
Eens aangekomen op de plaats dat mijn gps me aangaf, zag ik dat er intussen al twee meiden aan het zoeken waren in de struiken, en tussen de blaadjes, echt overal. Ook zij waren op zoek naar de ‘schat’. We hebben (denk ik) ongeveer 45 minuten samen gezocht, maar helaas zonder resultaat. Het was voor hen ook de eerste dag dat ze dit deden, maar zij hadden er een paar op hun lijstje staan, en dit was de enige die ze tot nu toe nog niet gevonden hadden. Zij deden hun zoektocht per fiets (en ik te voet).
Weer ging ik teleurgesteld naar huis. Hoewel, teleurgesteld alleen maar omdat ik de ‘schat’ niet gevonden had. Maar, ik had volgens mijn gps 4,24 km gewandeld, en ik heb genoten van de frisse buitenlucht en de natuur, wat me weer blij en tevreden stemde.
Ik keek weer op de website, gewoon op zoek naar nog andere caches, en wat zag ik? De cache is vandaag gevonden door 1 iemand, met behulp van anderen. Er is dus nog hoop. Ik hoop dat die persoon na ons toegekomen is, en dat de ‘schat’ nu makkelijker vindbaar is. In ieder geval, heeft het gegeven dat de ‘schat’ niet verdwenen was, weer mijn nieuwsgierigheid opgewekt en sta ik te popelen om weer eens te gaan zoeken. Al zal dit niet voor deze week zijn, omdat ik nooit voor het donker thuis ben.
Op naar het volgende weekend, met hopelijk een succesvolle geocache!