Geocaching: standaard of premium?

Als je je aanmeldt op geocaching.com dan heb je een lidmaatschap. Je kan de geocaches downloaden en je kan zelf geocaches aanmaken. Dan ben je gewoon standaard lid.

Je kan er ook ten allen tijde voor kiezen om premium geocacher te zijn. Dan kan je enkele dingen meer zoals: geocaches premium only, pocket query’s maken. Op de dag zelf, wekelijks, … Je kan je ook aanmelden om een mailtje te ontvangen van pas gepubliceerde geocaches. Dan kan je meteen op zoek gaan, en scoor je misschien nog een FTF (First To Find). Ook download je samen met de coördinaten, ook de listing mee naar je gps. Dus je hebt niet echt papier nodig tijdens je speurtocht. Er zijn nog wel voordelen verbonden aan premium membership, maar dat is voor iedereen anders. Ik bedoel: de voordelen zijn hetzelfde, maar iedereen gebruikt het op zijn manier.

Ik heb me vorig jaar voor de eerste keer premium gemaakt, en dat is nu afgelopen. Nu zit ik een dagje zonder premiumlidmaatschap zeg maar. Ik heb me wel al aangemeld om opnieuw premium te worden, maar het is nog even wachten op de verwerking.

Premium worden kost je ongeveer €30. Voor een heel jaar. Die €30 gaat naar Groundspeak, zodat zij de website up to date kunnen houden en dergelijke.

Advertenties

Geocaching: Bones

“Zin om morgen bij uw ouders naar de zee te gaan?” vroeg vriendlief eergisteren. Een vraag die ik niet van hem verwachtte.. “En onderweg eventueel cachen?” Een tweede vraag die ik niet verwachtte. Gezien ik zoveel mogelijk van het leven wil genieten was het antwoord twee keer positief. Wel 1 voorwaarde: de cachetoer mocht niet te lang zijn, en niet te moeilijk. Ik had namelijk geen zin om doodop toe te komen aan te zee. Ik wilde graag dat mijn energie verdeeld was.




En zo werd algauw gekozen voor een rondje Bones. Ik vermoed dat de naam komt van het gelijknamige tv-programma waar we nog nooit naar gekeken hebben.

De auto hebben we in de buurt van de tweede cache geparkeerd. Toen we de eerste cache gelogd hadden, besloten we om de toer omgekeerd te doen. Dus van 14 naar 2. De bonus zouden we dan wel jammer genoeg laten voor wat het was.

Tot ik op een bepaald moment het gevoel kreeg dat de bonus ‘daar ergens moest zijn’. De tip, en de afstanden, en een beetje ‘inzicht’ hadden me dat gevoel gegegen. Vriendlief heeft niet moeten zoeken, maar zei vrij snel: “ik hem hem”.

Er was variatie in de verstoptechnieken, alles werd vrij vlot gevonden, het was een mooie wandeling. Kortom, een echte aanrader! Van mij verdient deze reeks dan ook een favorietje. Die ga ik bij de Bonus toekennen.

Watchie!

Geocaching #7: all in one reeks

Vrijdag besloten biczb en ik om zaterdag samen te gaan cachen. Aangezien biczb de euromuntenreeks al gedaan had, en hij graag toch nog richting Moerbeke wou, hebben we besloten de all-in-one-reeks te doen.



Eerst stond er de stash van ‘Het land achter den Tuymelaer’ op het programma voor mij. Ik had deze multi al eens eerder gefietst, maar omdat ik een deel van het coördinaat niet kunnen vinden had, was het gokken voor de stash. Toch had ik toen die dag (achteraf bekeken) wel juist gegokt en gezocht, maar het ontbrak me op die moment aan de durf om te voelen en te wroeten. Vandaag deze probleemloos kunnen loggen.

Blij dat ik vandaag toch al een mijn kriebel kunnen zetten had, vertrokken we echt richting Moerbeke. We hebben deze caches allemaal vrij vlot gevonden. Ook de tags in de multi’s werden vlot gevonden. De extra daarentegen, daar had ik op een bepaald moment toch schrik dat ik in de beek zou belanden. De bonus werd ook vlot gevonden, als heb ik op de een of andere manier problemen met dit soort boxes. Dit ligt geheel aan mij, dus geen nood. Oefening zal wel kunst baren!Onderweg hebben we ook ‘den boerenbuiten’ even aangedaan.

Na onze magen wat gevuld te hebben, besloten we ‘De Oude Spoorwegbrug’ te zoeken. Alles afgezocht, zelfs een spiegeltje genomen, maar we vonden niets. Biczb wou al vertrekken toen ik hem antwoordde: “nee, zo ga ik vandaag de 100 gevonden caches niet halen.”, waarna ik nog eens omkeek, en mijn oog iets opvallend onopvallend zag. Ik heb gisteren of eergisteren de quote “vind je iets niet bij het geocachen, stop dan met zoeken” gelezen, en die was hier echt wel van toepassing!

Dan verder met ‘Moereloop’. We waren dankzij de tip eigenlijk helemaal verkeerd aan het zoeken, tot ik iets zag en opmerkte dat de tip daar wel eens op kan slaan, en dat we misschien daar ook even zouden moeten zoeken. En jawel hoor, daar vonden we wel degelijk een stash.

Richting ‘Hotel Turfmeersen’ heeft de kleinste telg van het cache-team een flinke eind zelf gewandeld. Ik ben zo fier op hem! Wel was ik daardoor het noorden duidelijk even kwijt, want we stonden aan de verkeerde boom te zoeken (wat een tip was het ook? :D), maar dat werd even later rechtgezet door mezelf met de woorden: “Ik zie hem”.

Dan besloten we ‘C.O.D. Werkkamp Klein-Sinaai’ te zoeken en loggen. Biczb had de oplossing aan de ontbijttafel nog opgezocht. Maar omdat ik het parkeercoördinaat compleet negeerde had ik ons op het verkeerde pad gestuurd, en aangezien iedereen echt wel al moe begon te worden, en we het niet meer konden opbrengen om de kinderwagen in een niet-toegankelijk pad te loodsen, hebben we besloten om deze zoektocht maar tijdelijk stop te zetten.

Biczb had nog heugelijk nieuws voor de schoonouders, en op weg daarheen zei hij: “er ligt nog een cache op de weg die we rijden, ik zal voor gps spelen, en u zeggen waar ergens het coördinaat zich bevindt”. Het ging over ‘Sint-Pauwels in the fields – 4: Ruziënde kapellen’. Eens aan het punt toegekomen, liet hij mij zoeken. Zonder gps die me kon helpen vond ik hem algauw. En wat was ik blij dat biczb mee was: ik was immers te klein om hem zelf te nemen en terug te leggen.




Geocaching #6: alleen op pad



Gisteren alleen op pad.
Even afwachten tot de bui van half drie over was, en dan hopen dat het lang genoeg mooi weer zou blijven.





Eerste op het programma was TB Hotel – Bij Boontje. Deze had ik vrij snel zien liggen. Het valt niet op en toch weer wel. 🙂 Ook was de allereerste cache die ik vond iets gelijkaardig. Hier heb ik een TB gedropped die ik pas sinds gisteren in mijn bezit had, en ik heb er ook een TB uitgehaald. De TB die biczb er vorige week gedropped had, en volgens de inventaris nog aanwezig zou zijn, zit er echter niet meer in.

Vervolgens naar oud spoor. Inmiddels waren de scholen uit, en was er dus ongelooflijk veel volk op pad. Gelukkig had ik vrij natuurlijke kleuren (groenachtig en bruin) aan, waardoor ik niet echt opviel toen ik hier aan het zoeken was. Eerst was ik helemaal verkeerd aan het zoeken, maar na een hulptelefoontje naar biczb, die hem eerder al gevonden heeft, heb ik deze ook kunnen loggen.


De volgende op het programma was Oude Durme: Waterstraat. Dankzij de hint en de coördinaten wist ik meteen waar zoeken. Maar, wat is dat toch klein, een nano. Ook hier even staan dralen om het logboekje weer op de juiste plaats (in de cache dus) te krijgen.


Als vierde had ik Kapel “De Zeven Weeën van Maria” op het programma staan. De tip liet al vermoeden dat ik op 1.80 meter hoogte moest zoeken. Vrij vlug had ik de cacheplaats gevonden, maar ik vreesde ervoor. Ik ben zelf amper 1.53 meter groot (of klein.. 😉 ) en ik twijfelde of ik eraan kon. Toen de kust vrij was even geprobeerd, en ja hoor! Vlot gelogd, en ook de cache op zijn plaats leggen lukte.


In zijn blijvende bescherming had ik heel snel gevonden en zonder problemen kunnen loggen.


Oooooooooo Hell (ZZ) (ik heb de O’s echt niet geteld 🙂 ), heb ik even staan zoeken, maar na de logs te bekijken en vooral te zien dat de legger hem zelf niet vond eergisteren, heb ik het opgegeven. Mijn broer sms’te nog waar hij lag, maar toen ik terugging heb ik hem echt niet gevonden. Jammer. Maar ik heb toen wel nieuwe paadjes leren kennen. Uiteindelijk heb ik deze mogen loggen omdat hij verdwenen was. Waarvoor dank aan de legger!


Als laatste Bufferzone Durme. Deze was ik eerder al eens komen zoeken met de zus, maar toen niet gevonden. Vandaag heb ik hem wel gevonden! Bleek dat we de vorige keer niet ver genoeg gezocht hadden. Ik heb wel even hulp moeten vragen om te ontdekken hoe ik dit soort caches open zou kunnen krijgen, eens dat lukte was loggen simpel. Volgens de listing zat er een TB in, maar die heb ik echter niet gezien.


Toen ik terug thuis kwam was ik 3 uur 40 minuten onderweg geweest en had ik 28,83 km afgelegd.Bedankt aan alle leggers om mij deze plaatsjes te tonen!



















Geocaching #4: Het dolle dorp poging 2

Vorige week vertelde ik al over onze eerste poging om Het dolle dorp te doen. Jullie konden lezen dat het geen succes was, en dat ik van plan was om de legger te contacteren. Zo gezegd, zo gedaan. Woensdagavond had ik een mailtje verstuurd met de vraag of ze ons een handje op weg kon zetten. Dit deed ze door een nuttige tip te geven, maar ook te vermelden dat we waarschijnlijk te weinig ervaring hadden om deze zoektocht tot een goed einde te brengen. Na nog een paar dagen gespeculeerd te hebben over wat het dan toch zou zijn dat we zochten, konden we zondag eindelijk op pad.

We parkeerden de wagen op de parking die aangegeven werd door de legger, en besloten om niet naar het eerste WP te gaan, maar meteen naar het tweede. We hadden immers de juiste coördinaten van het tweede WP, dus herhaling van WP1 leek ons niet nodig.

We zagen vanop afstand al wat de legger bedoelde de tip. Ongeloofelijk dat we daar de week ervoor zo ‘over’ gekeken hebben. We waren heel tevreden en ja, nu zou het spannend gaan worden. Ik hield de hele tijd in mijn achterhoofd dat de legger zei dat het misschien toch net iets te hoog gegrepen was voor ons, dus was ik meer benieuwd naar hoe ver we zouden raken dan hoe de ‘stash’ er eigenlijk uit zou zien.

WP3 zagen we al vrij vlot. Het kon niet anders dan daar zijn.. Maar hé, daarvoor moet je over die beek. Nu, ik ben zelf niet echt handig, en redelijk klein, dus ik zou in de beek gesprongen zijn, dus ging mijn vriend er maar over. En ja hoor, daar waren de coördinaten. Wat vond ik dit leuk!

WP4 had iets weg van WP2. Iets, niet veel. Het enige jammere was dat het met cijferslotje was, en wij maar niet aan de juist cijfercombinatie geraakten. Hier was een tip ook echt handig geweest. Ik wou het bijna opgeven toen mijn vriend op het idee kwam om te proberen ‘loeren’ naar de coördinaten met een lichtje. En ja hoor! Het werkte.

De volgende WP’s werden vlug gevonden door ons. Er zaten best wel originele verpakkingen tussen. Verpakkingen waaraan mijn vriend zich soms liet vangen, maar samen vonden we ze wel. Ik zoomde in op de gps tot 5 meter, en dan stapte ik in de richting van waar hij aangaf, en daar zochten we samen naar soms rare voorwerpen op die plaats.

Na WP6 of 7 begon het te regenen.. Terwijl ik gehoopt had dat het toch droog zou blijven tot we terug waren aan de auto, maar nee, de regen dacht er anders over. We hadden de keuze: teruggaan (maar we zaten ongeveer halverwege) of verdergaan.. We besloten verder te gaan, maar als we merkten dat we nog verder van de auto wegliepen zouden we toch in de richting van de auto lopen. Gelukkig passeerden we alle WP’s min of meer in de richting van de auto.

De uiteindelijke stash hadden we ook snel gevonden. Die viel meteen op. Ook dit werkte met een cijferslot. In een vorige WP hadden we een telefoontje moeten doen, en daar kregen we een tip mee om het cijferslot los te krijgen. Jammer maar helaas, dat lukte niet. We hadden verschillende combinaties geprobeerd, maar niets. Tot opeens: de vriend weer! Hij had een code geprobeerd, en wonderwel ging het slotje open. Ik heb gauw gelogd, terwijl ik geprobeerd heb het logboekje droog te houden, en weg waren we. Helemaal tevreden en opgewonden dat we ondanks het moeilijkere niveau deze multicache toch tot een goed einde konden brengen.

Ja, het was jammer dat we kletsnat waren toen we aan de auto terugwaren, maar ondanks dat was het toch een mooie wandeling. ’s Avonds heb ik nog even mails verstuurd met de legger en een andere cacher, want inderdaad, aan dat cijferslotje aan de stash is een en ander mislopen. Ik heb de garantie gekregen van de legger dat dit probleempje zo snel mogelijk opgelost zou raken.

Voor mensen die niet weten wat te doen bij mooi winterweer: deze multicache is een echte aanrader! Zowel te voet als per fiets. En wij? Wij gaan op zoek naar een volgende cache!

Geocaching #3: Het dolle dorp

Gisteren, zondag, mochten de wandelschoenen weer buitenkomen. Na even overlegd te hebben met de vriend, besloten we voor “Het dolle dorp” te gaan! Dit is een multicache bij mij in de buurt, met 9 waypoints.
Vol goede moed gingen we op stap!
Geoaching

We hadden de wagen aan de kerk van Zele-Heikant geparkeerd en trokken erop uit. We waren beiden verrast toen we in de buurt van het eerste waypoint kwamen. Het padje dat er heen leidde was volgens mijn gps niet echt een padje, maar toch, ik wilde het erop wagen. En jawel hoor, in een ‘verpakking’ die ik eerder deze week al tegengekomen was, vonden wij de coördinaten voor de tweede waypoint.
Ik was heel gelukkig dat ik al zo snel de eerste waypoint gevonden had, en ook nog eens de coördinaten van de twee waypoint. Toen we bij de tweede waypoint aankwamen, was onze vreugde echter minder groot. We hebben een half uur gezocht naar mogelijke schuilplaatsen voor de coördinaten van de volgende waypoint, maar helaas. We besloten dan maar verder recreatief te wandelen tot ik eraan dacht dat mijn broer misschien in de buurt van internet was.
Toen ik hem belde, hielp hij me eerst door de logs even te lezen, en nadien door via Google Maps tips te geven. Maar toen dit alles zonder succes bleef, besloot hij om samen met zijn vrouw en hun kindje langs te komen, om even te helpen zoeken. Na alweer een grondige zoektocht bleek dit ook op niets uitdraaien. We hadden een klein vermoeden, maar dat was een dood spoor. Helaas.
Terug aan de auto gekomen bleek ik 3,5 km ‘gewandeld’ te hebben, en dit terwijl we graag een wandeltocht van 10 km succesvol hadden afgelegd. Maar net als vorige week geef ik niet op en hoop ik snel verder te raken in deze cache!