Tweede brief aan mijn zus

Lieve zus
Het einde van mijn verlof is in zicht. Een verlof dat ik me iets anders voorgesteld heb, maar waar ik toch het beste van gemaakt heb.
Ik heb leuke dingen gedaan met Jonas, en toch heb ik ook de tijd genomen om jou te komen bezoeken. Uit de testen bleek dat er niets scheelt met je lever of je klieren. Gelukkig maar! En toch, ergens, is het enorm erg als je beseft dat het ‘maar’ klierkoorts is dat voor je situatie verantwoordelijk is..
Geleidelijk aan ben je beter en beter aan het worden. Maar je bent er nog niet. Je ligt nog steeds op intensieve, en je kan je bed nog niet uit. Afgelopen week heb je wel al twee keer in de zetel mogen zitten.  Dat voelde aan als een overwinning. Iedereen is vol verlangen aan het wachten tot je op een gewone kamer kan. Dan is hopelijk het hoofdstuk intensieve op de 12de verdieping achter de rug. We weten dat je je best doet.
Zussie, ik mis je in huis.  ‘S morgens naar toilet kunnen gaan zonder te vloeken dat jij erop zit, het went maar niet.. Zoals ik je gisteren op de foto toonde: je zit in de bocht richting dame blanche in ’t Oud Brughuys.
Zussie, ik hoop dat je daar goed uitrust. Want de wereld wacht op je.
Je bent een sterke en je bent al heel flink geweest. Doe zo voort!
Ik zie je graag,
Moesje
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s